23 mei 2019

Het Grondwettelijk Hof schroeft de versoepeling van de verkavelingsplicht van de codextrein van 8 december 2017 terug.

Wat voorafging.

Eerder al hadden we een bericht gedeeld rond de wijzigingen van de definitie van 'verkavelen'.

Het decreet van 8 december 2017 houdende wijziging van diverse bepalingen inzake ruimtelijke ordening, milieu en omgeving werd op 20 december 2017 in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd. Hierdoor trad het decreet, en de vele wijzigingen daarin vervat, voor bepaalde onderdelen op 1 januari 2018 in werking.

Artikel 4.1.1.,14° VCRO bevat de definitie van 'verkavelen'. Deze definitie luidt als volgt: een grond vrijwillig verdelen in twee of meer onbebouwde kavels om ten minste één van deze kavels te verkopen of te verhuren voor méér dan negen jaar, om er een recht van erfpacht of opstal op te vestigen, of om één van deze overdrachtsvormen aan te bieden, zelfs onder opschortende voorwaarde, zulks met het oog op woningbouw of de oprichting van constructies;

Met artikel 52, 4° van het wijzigingsdecreet van 8 december 2017 werd tussen de woorden 'twee of meer' en het woord 'kavels' het woord "onbebouwde" ingevoegd.

Het afsplitsen van een stuk van een (groot) perceel werd door deze wijziging makkelijker. Concreet betekende dit dat een stuk van uw perceel afsplitsen voor één onbebouwde kavel, niet langer als 'verkavelen' wordt beschouwd en dus ook geen omgevingsvergunning voor het verkavelen van gronden vereist is.

Een njet van het Grondwettelijk Hof.

Echter, nu velde het Grondwettelijk Hof op 23 mei 2019 een arrest waarbij artikel 52, 4°, van het decreet van 8 december 2017 wordt vernietigd.

Het Hof redeneert over de eerder doorgevoerde wijziging:

'De bestreden bepaling heeft tot gevolg dat een «omgevingsvergunning voor het verkavelen van gronden» niet langer verplicht is voor de opsplitsing van een perceel in één bebouwde en één onbebouwde kavel. Hierdoor wordt het mogelijk om, zonder beperking qua omvang van de percelen of het aantal ervan,de vergunningsplicht en al de daaruit volgende waarborgen voor het leefmilieu en de goede ruimtelijke ordening, te vermijden door wat in werkelijkheid een grote verkaveling is, op kunstmatige wijze te faseren.

Bijgevolg worden de omwonenden van dergelijke percelen geconfronteerd met een aanzienlijke achteruitgang van het door de vroegere wetgeving geboden beschermingsniveau, die niet kan worden verantwoord door de aan de bestreden bepaling ten grondslag liggende doelstelling van administratieve vereenvoudiging.'

De klok wordt teruggedraaid. Ook voor de opsplitsing van een perceel in één bebouwd en één onbebouwde kavel, zal u dus opnieuw een omgevingsvergunning voor het verkavelen van gronden moeten aanvragen.

Er worden door het Hof geen overgangsbepalingen bepaald, waardoor een aantal afsplitsingen in de afgelopen tijd onder druk komen te staan.

Voor de opsplitsing van een perceel in één bebouwde en één onbebouwde kavel, zal u toch opnieuw een vergunning moeten aanvragen.